After two hours of looking at Panagbenga
Festival on the internet, I finally decided to go to Baguio. Straight from work, we went to Victory Liner
Pasay bus terminal on a Friday night. I was surprised to
see the unbelievable number of people who were waiting for the buses bound to
Baguio. We had no choice but to avail the 6am trip tickets but as “chance
passengers”, we were able to ride on the bus after about 20 minutes of waiting.
The bus conductors were really strict on
time (bravo because that is honestly almost unusual in the Philippines) so late passengers
missed their reserved seats. The only downside was chance passengers and late
passengers have to pay 10% more. Tickets are 450 pesos for regular buses and
700 pesos for deluxe buses, the latter offers bigger space, wifi access and
some snacks but I still chose the former.
Matapos kong tignan ng dalawang oras sa internet ang Panagbenga Festival, pinagpasiyahan ko na din pumunta ng Baguio. Diretso galing sa trabaho, nagpunta kami ng Victory Liner Pasay bus terminal ng Biyernes ng gabi. Nagulat ako sa dami ng tao na naghihintay sa mga bus papuntang Baguio. Wala kaming choice kundi bumili ng 6am ticket pero bilang "Chance passengers", nakasakay kami agad sa bus pagkatapos maghintay ng mga 20 minuto. Mahigpit ang mga konduktor pagdating sa oras (bravo dahil hindo ito karaniwan sa Pilipinas) kaya iniwanan na ang mga late na pasahero. Kaya lang kailangan magbayad ng mga chance passengers at late passengers ng 10% na dagdag. 450pesos and tiket para sa regular buses at 700pesos naman sa deluxe buses, mas malaki ang espasyo,may wifi at snacks na rin ang sa deluxe pero mas pinili ko pa din ang regular.
Matapos kong tignan ng dalawang oras sa internet ang Panagbenga Festival, pinagpasiyahan ko na din pumunta ng Baguio. Diretso galing sa trabaho, nagpunta kami ng Victory Liner Pasay bus terminal ng Biyernes ng gabi. Nagulat ako sa dami ng tao na naghihintay sa mga bus papuntang Baguio. Wala kaming choice kundi bumili ng 6am ticket pero bilang "Chance passengers", nakasakay kami agad sa bus pagkatapos maghintay ng mga 20 minuto. Mahigpit ang mga konduktor pagdating sa oras (bravo dahil hindo ito karaniwan sa Pilipinas) kaya iniwanan na ang mga late na pasahero. Kaya lang kailangan magbayad ng mga chance passengers at late passengers ng 10% na dagdag. 450pesos and tiket para sa regular buses at 700pesos naman sa deluxe buses, mas malaki ang espasyo,may wifi at snacks na rin ang sa deluxe pero mas pinili ko pa din ang regular.
At exactly 11pm, we left the terminal and
started our 6 hour long trip. We had a short stopover in Tarlac so some
passengers bought food and went to the toilet. I was quite exhausted so I slept,
I woke up when we were already in Baguio because I started feeling how the bus
go through the zigzag roads of the City of Pines. In a few minutes, I stepped
down the bus and felt rejuvenated because of the sudden rush of Baguio’s famous
cool wind. This is it! Good morning Summer Capital of the Philippines!
Saktong 11 pm nang simulan namin ang 6 na oras na biyahe. Huminto kami saglit sa Tarlac kaya bumili ng pagkaen at nagCR ang iba. Pagod ako kaya natulog ako at nagising na lang nung nasa Baguio na dahil naramdaman ko ang paglikoliko ng bus sa zigzag na daanan ng City of Pines. Matapos ang ilang minuto, bumaba ako ng bus at nabuhayan sa biglang dampi ng kilalalang preskong hangin ng Baguio. This is it! Magandang umaga summer capital of the Philippines!
Saktong 11 pm nang simulan namin ang 6 na oras na biyahe. Huminto kami saglit sa Tarlac kaya bumili ng pagkaen at nagCR ang iba. Pagod ako kaya natulog ako at nagising na lang nung nasa Baguio na dahil naramdaman ko ang paglikoliko ng bus sa zigzag na daanan ng City of Pines. Matapos ang ilang minuto, bumaba ako ng bus at nabuhayan sa biglang dampi ng kilalalang preskong hangin ng Baguio. This is it! Magandang umaga summer capital of the Philippines!
We followed other passengers, we seriously didn't have any idea on where we were heading.
The first thing that we thought of was buying tickets for returning to
Manila because I’d be dead if I couldn't go home on Monday morning since I didn't take a leave of absence at work. On our way to the ticket booths, we saw a
couple of taho vendors. Taho is a common hot drink in the morning
in the Philippines; it is made of soy beans, arnibal (brown sugar and Vanilla syrup) and tapiocas. To my
surprise, Baguio’s taho have something unusual in it. It has strawberries! Yes,
they mixed those sweet fruits in the arnibal (melted sugar and water) and it made Baguio’s taho really
delicious, unique and satisfying. I love
taho because I always feel stuffed after drinking it. It’s good enough to warm
my stomach so I no longer need a full breakfast.
Sumunod lang kami sa ibang pasahero, di talaga namin alam kung san pupunta. Una lang namin naisip ang pagbayad ng tiket pabalik ng Maynila dahil lagot ako kapag di ako nakauwi ng Lunes ng umaga dahil di naman ako nagLOA. Habang naglalakad papunta sa bilihan ng tiket, nakakita ko ng mga nagbebenta ng taho. May kakaiba sa taho sa Baguio, may strawberries! Ansarap, kakaiba at sulit na sulit!
Sumunod lang kami sa ibang pasahero, di talaga namin alam kung san pupunta. Una lang namin naisip ang pagbayad ng tiket pabalik ng Maynila dahil lagot ako kapag di ako nakauwi ng Lunes ng umaga dahil di naman ako nagLOA. Habang naglalakad papunta sa bilihan ng tiket, nakakita ko ng mga nagbebenta ng taho. May kakaiba sa taho sa Baguio, may strawberries! Ansarap, kakaiba at sulit na sulit!
 |
| Photo credits to the owner |
Pagkabili ng tiket, tumawag kami ng taxi papuntang Upper Scout Barrio. Natuwa ako sa 35pesos na pamasahe sa taxi! Naramdaman kong malayo talaga ko sa Maynila dahil 25pesos lang ang flat rate sa Baguio. Mas naligayahan pa pala ako sa room na nakuha namin; maayos, komportable, may sariling CR at pwedeng magluto sa labas. Sobrang ok sa 250 pesos kada taong bayad!
 |
| Photo taken from the Guesthouse's website |
No comments:
Post a Comment